பா. ரஞ்சித் – மணிரத்னம் – வருந்தும் நான்! 

‘காற்று வெளியிடை எனக்குப் பிடித்திருந்தது’ என்று நான் சொன்னபோது…

ஏன் பிடித்தது எதற்காகப் பிடித்தது என்ற கேள்விகளையெல்லாம் எதிர்பார்த்திருந்தவனுக்கு ஓர் அதிர்ச்சி!

‘ஐயரா!?’ என்று கேட்டாள் ஒருத்தி!

‘அவன் ஒரு அவா…’ கேட்காமலேயே முடிவெடுத்துவிட்டான் ஒருவன்!!

‘Elitist!’ என்று முத்திரை குத்தினான் இன்னொருவன்!

ஏன் இந்தக் கேள்விகளை கேட்டார்கள்?
அவர்களை இது போன்ற முடிவுகள் எடுக்கத் தூண்டியது எது? – இன்னும் குழப்பத்தின் குடுமியிலிருக்கும் முடிச்சவிழ்க்க முடியாமல் நான்!

சில மாதங்களுக்குப் பின்… 

அதே போன்ற  ஒருத்தியும், ஒருவனும், இன்னொருவனும்தான்…
இன்று பா. ரஞ்சித்தின் திரைப்படங்களில் பேசப்படும் கொள்கைகளை, கருத்துக்களை குறை சொல்கிறார்கள்… இகழ்கிறார்கள்!
ரஜினிகாந்த் அமர்ந்திருந்த அந்த கருப்பு ஜீப்பின் நம்பர் ப்ளேட்டில் இருந்த BR 1956…

பலருக்கும் அளித்திருக்கும் சிந்தனைகள் – 
‘வேறெதுவும் பேசத் தெரியாதவர் சாதியை வைத்து படமெடுத்து பிழைக்கிறார்’

‘சாதி வெறியை பரப்புகிறார்!’

‘சாதி சார்ந்த தனது கொள்கைகளை திணிக்கிறார்’

இவர்களை, திருந்தாத ஜென்மங்கள் என்று சொன்னால் என்ன சாதியென்பார்கள் என்னை?
இவ்வாறான கருத்துக்களில்தான் நான் சாதி வெறியை, மடமையை காண்கிறேன் என்று சொன்னால் என்ன சாதியென்பார்கள் என்னை?
முட்டாள்தனமான கேள்விக்கெல்லாம் பதில் சொல்ல முடியாதென்று நகர்ந்தால்… என்ன சாதியென்பார்கள் என்னை?
நல்ல வேளை இது போன்ற கேள்விகள் என்னை வதைப்பதில்லை! அதனால் அவ்வாறே சொல்கிறேன்! – திருந்தாத ஜென்மங்கள்!!!

BR 1956 அளித்திருக்க வேண்டிய சிந்தனைகள் – 
‘பரவாயில்லையே… ஒரு போஸ்டரில் இப்படி ஒரு குறியீடா!’

‘சாதி, சமூகத்தில் அதன் பங்கு, அது தரும் அடையாளம், அதன் ஆதிக்கம் இவற்றையெல்லாம் பேசுவது நல்லது… ஆனால், சரியாக… மிகச் சரியாகப் பேசினால் மகிழ்ச்சி!’

‘கதையோடு ஒட்டியே இது போன்றவை இருந்தால் நல்லாயிருக்கும்’

‘ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் எண்ணங்களின் வெளிப்பாடாக காட்டப்படுபவை… நியாயமாக படமாக்கப் பட்டிருத்தல் வேண்டும்’

‘சொல்ல வந்ததை தெளிவாக… அழுத்தமாக சொல்ல வேண்டும். அவை எளிதில் தவராக புரிந்து கொள்ளப்படலாம்’

மணிரத்னம் என்னும் படைப்பாளியை நேரில் காணும் பொழுது கேட்டே ஆக வேண்டும் என்று என் மனதிலிருந்த கேள்வியை அவரிடமே ஓர் உரையாடலின் பொழுது கேட்டேன், ‘Film makers or artists in general, are being judged based on the way they narrate a story or the way they portray a character or the plot they choose to explore… What’s your opinion about this?’

பலரும் அந்தக் கேள்வி அவசியமற்றது, விலையற்றது என்று சொல்லி கேட்காதே என்றனர்… இன்று நான் வருந்துகிறேன்! அந்தக் கேள்வி அவசியமற்றதல்ல. அந்தக் கேள்வி விலையற்றதல்ல. நாம் திருந்தவில்லை. நம்மிடம் தெளிவில்லை…

தான் நம்பும் கொள்கைகளை நியாயமாக வெளிப்படுத்தாவிட்டால்
பா. ரஞ்சித்தை கேள்வி கேட்கலாம்! சம்மந்தமே இல்லாத இடத்தில் சம்மந்தமே இல்லாத கருத்தை பதிவு செய்தால் பா. ரஞ்சித்தை கேள்வி கேட்கலாம்!

ஒழுங்கா எடுத்தா நல்லாயிருக்கும்.

தடுமாறாம சொல்லிட்டா நல்லாயிருக்கும்.

தடம் மாறாம கதை நகர்ந்தா நல்லாயிருக்கும் என்றெல்லாம் பேசலாம்… எதிர் பார்ப்புகள் வீசலாம்.

ஆனால், ஏன் பேசுற?

ஏன் படமெடுக்குற?

ரஜினி படத்துல சாதி பேசணுமா?

என்ற கேள்விகள் கேட்க நமக்கு உரிமை இல்லை!

நான் மணிரத்னம் அவர்களிடம் கேட்ட அந்தக் கேள்வி ரொம்பவும் அவசியமான கேள்வியாகவே இதுவரை தொடர்வதை எண்ணி, இப்படியே ரொம்ப காலம் தொடர்ந்துவிடுமோ என்பதை எண்ணி வருந்துகிறேன்!

இப்பதிவினை நான் எழுதி முடித்த நேரத்தில்… இதோ இது கண்ணில் பட்டது!

Capture

இம்மாதிரியான மூடத்தனங்கள் ஒழிவது
அறிவுச் சிறகாலா?
புரிதலின் அழகாலா?
தெளிவுக் கழுகாலா?
தண்டனை குரங்காலா?